روح جنگل به قلم فاطمه مهدیان
پارت پنجاه و هفتم :
با وجود ضعفی که در تمام بدنم جولان میداد، از روی تخت بلند شدم. نه به این خاطر که توانش را داشتم؛ به این خاطر که یکی از جملات آذر در ذهنم گیر کرده بود:
-میخوام این اطراف رو بهت نشون بدم.
همان یک جمله مثل جرقهای ضعیف اما لجوج، امیدی ناخواسته را در من روشن کرده بود. اگر قرار بود حرکت کنم، اگر قرار بود از این اتاق و این ساختمان نفرین شده فرار کنم شاید این تنها فرصتم بود.
پاهایم را رو
مطالعهی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۸۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
فاطی
0افرادی که اونجا کار میکنند انسانن..حافظه آنها دست کاری شده یا خواب مصنوعی..بر چه اساسی اونجا کار میکنند و زنده ماندن..کشتن افراد رو چه حسابیه...منتظر پارت های بعدیم
۹ ماه پیشسهیل۲۹
4۱۳ طبقه داخل کوه..چطور میخوای فرار کنی دختر🥲 بااینهمه سرباز
۹ ماه پیشنعنا
3قشنگه ادامه بده عزیز رمان خوببه
۹ ماه پیشعاطی
3ممنون از نویسنده محترم ... معماهای زیادی این داستان داره ..من منتظرم ببینم اون زن کی بود دفترچه رو برداشت و داخل دفترچه چی هست
۹ ماه پیش
فاطمه مهدیان | نویسنده رمان
سلام عزیزم فعلا خبری از انیا نیست منتظرش نباشید 😉
۹ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

مادمازل
3آره 13 طبقه اون بدبخت و بگیر و بیا بیرون اینا هم گذاشتن 😐 اگر از اول حقیقت و گفته بودی شاید مانی اسیر نمیشد